คุณค่าของเงิน (The value of money)

By Gitanjali Koppikar

 

รูปแบบและองค์ประกอบของเงินอาจมีการเปลี่ยนแปลง (เช่นปศุสัตว์, ลูกปัด, โลหะ, กระดาษ, บิทคอยน์ ฯลฯ ) – แต่ความสำคัญยังคงมีอยู่ เงินเป็นความจริงของชีวิต แต่ส่วนมากเราเข้าใจว่ามันน้อยกว่าที่เราทำกับข้อเท็จจริงอื่น ๆ ของชีวิต และเกือบไม่มีเราคนใดได้ยืนอยู่ในที่ที่มีทางที่เราอาจจะมีเรดวู้ดและแรมแบรนดหรือคืนทะเลทรายที่เต็มไปด้วยดาวฤกษ์ ” * มันคุ้มค่าที่เราจะกำลังมองหาว่าความคิดและการให้คุณค่าของเราเกี่ยวกับเงินเป็นอย่างไรวิธีการที่เราถูกเลี้ยงดูให้เติบโตขึ้นมาเกี่ยวกับเงิน ความทรงจำเกี่ยวกับเงินที่เรามี บทสนทนาต่าง ๆที่เราได้รับมา หรือ สิ่งที่เราให้ความหมายเกี่ยวกับเงิน ฯลฯ (ไม่พูดถึงความผันผวน สุ่มเสี่ยงของตลาด และอุตสาหกรรม) มันยากที่จะมีความสัมพันธ์ในการทำงานที่มีประสิทธิภาพกับสิ่งใดหรือคนใดเมื่อเราไม่ทราบว่าใครกำลังทำงานหรือแย่ลง เมื่อเราระบุว่าบางอย่างเป็นเช่นนั้นเช่นนี้ทั้งที่ไม่เป็นเช่นนั้น

The form and composition of money may change (e.g. livestock, beads, metal, paper, bitcoins, etc.)—but its significance remains. “Money is a fact of life, yet most of us understand it far less than we do those other ‘facts of life.’ And almost none of us has stood in its presence the way we might with a redwood, a Rembrandt, or a starry desert night.” * It’s worth looking at how we arrived at our ideas and values about money—how we were raised, the money memories we have, the array of inherited conversations, what money signifies about us, etc. (not to mention the seemingly random fluctuation of markets, fads, and industries). It’s difficult to have an effective working relationship with anything or anyone when we don’t know what or who is operative—or worse, when we identify something as something it is not.

 

เมื่อเราอยู่ภายใต้ค่านิยมของเราเพื่อดูว่าพวกเขามาจากไหน ไม่มีอะไรที่ใด และจากที่นั่นเราสามารถเริ่มต้นสร้างและตั้งค่าได้ กล่าวอีกนัยหนึ่งเราสามารถไปและสร้างสิ่งที่เรารู้ว่า “เรา” สร้างขึ้นและไม่ติดกับมัน เพราะเราสามารถสร้างสิ่งอื่นได้อีก บางครั้งก็ไม่ง่ายที่จะใช้ชีวิตอยู่กับความขัดแย้งระหว่างมุมมองเก่า ๆ ของเรากับมุมมองใหม่ ๆ ค่านิยมใหม่ ๆ ในชีวิต ไม่ใช่เรื่องของการโยนความรู้และประสบการณ์ของเราออกไป แต่เป็นเรื่องของการสร้างความเป็นไปได้ในการมองหาและค้นพบจุดบอด เพื่อไม่ให้มีอะไรขวางทางระหว่างเรากับสิ่งที่เรากำลังมีส่วนร่วม

When we get underneath our values to see where they came from, what’s there is nothing—and from there we can begin to invent and establish values. In other words, we can go and create something we know that “we” created, and not be stuck with it, because we can again create something else. Sometimes it’s not so easy to live with the contradictions between our old views and new perspectives, new values, new horizons of living. It’s not a matter of tossing out our knowledge and experience—it’s a matter of getting possible blind spots out of the way so there isn’t anything between us and what we’re engaging with.

Author: Dear

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *